Bu alıntıya şöyle bir eleştiri getirilebilir: Çocuğun başarılı olamayacağı bir konuda (sesini müzikal olarak doğru kullanma) ısrarcı olunması ne kadar doğrudur? İlk başta akla gelebilecek bu soru aslında tam da Orff yaklaşımının bir yönünün anlaşılması açısından önemlidir: Yukarıda da değindiğimiz gibi Orff yaklaşımında özne ‘müzik’ değil ‘insan’dır. Yani müziği verili kurallarla ya da değerlerle icra etmesi gereken biri değildir öğrenci, tam tersine onun yaptığı şey müziktir.
“Bütün öğretmenler bilir ki tüm çocuklar hareket etmeyi sever. Bu yüzden Orff müzik eğitimi sözlü öğretim kadar (ya da bilişsel eğitim kadar) bedenin kullanımı aracılığıyla yapılacak tüm öğretim olasılıklarına da açıktır. Çünkü Orff-Schulwerk gerçekten çocuk merkezli bir yaklaşımdır.”[1]
“Sürekli bir şekilde doğaçlamalar yapan bir çocuk ürettiği melodileri kayıt altına almak isteyecektir. Böyle bir çocuğun, notasyon öğrenmek için doğal olarak kendinde bir sebebi vardır ve doğal olarak notasyona ihtiyacı olduğunu böyle bir çocuğa anlatmak hiç de zor değildir.”[2]
Yani Orff aslında tüm disiplinler için ideal olan eğitim yaklaşımı sergilemektedir. Bir öğrenciye ihtiyac duymadığı ya da yapmaktan keyif almadığı bir şey öğretmeniz zoraki bir yaklaşım olacaktır. Önemli olan öğrenilecek konu değil, öğrenecek kişidir. Öte yandan, doğaçlama, araştırma gibi süreçlerle de öğrenci merkezli özelliği vurgulanabilir.
Orff çalgıları
Carl Orff eğitim yaklaşımı için kendi adıyla anılacak olan ve -daha bir çok sebebinin yanında- çocukların çalabileceği, ustalık gerektirmeyen ve çocukların sevdiği eylemlerden birine yönelik olacak vurmalı enstrumanlar seçmiştir. Kısaca davullar, ksilofonlar, ve blok flüt olarak gruplayabiliriz. Böylesi bir enstruman seçimi Orff yaklaşımına özgüdür ve başlıca sebepleri şöyle özetlenebilir.
“Orff eğitmenleri vokal sesinin birincil melodi enstrumanı olduğu konusunda hemfikirdir.”[1] Ancak özellikle okul öncesi ve ilk öğretim çağındaki çocuklardan seslerini doğru kullanmalarını (doğru tonda söylemek, detone olmadan söylemek vb.) beklemek yanlış bir yaklaşım olacaktır. Seslerini tanımaları ve üzerinde hakimiyet geliştirmeleri için hem en keyifli hem de en başarılı yollardan biri çocukların, ‘Orff Çalgıları’ olarak bilinen bar enstrumanları ile (ksilofon (xylophone), glockenspiel, vibrofon vb.) çalışmaları olacaktır. Başta da belirttiğimiz gibi bu çalgılar görsel pekiştireç olarak işlevsel olduğu kadar hem çocuklar için müthiş keyif verici olmakta hem de vokal seslerini kullanırlarken onlara doğru sesleri duyarak referans almalarını sağlamaktadır.
Bu enstrumanların bir diğer özelliği vurmalı çalgılar olmalarıdır. Çocukların küçük ve büyük motor hareketlerini bu çalgılar aracılığıyla, müzikle beraber kullanıyor olmaları, onların müziğin içine nüfuz etmelerinde bilişsel süreçler ya da müzikten aldıkları haz kadar önemlidir.
Discovering Orff – Jane Frazee with Kent Kreuter - Schott Music Corporation 14
Discovering Orff – Jane Frazee with Kent Kreuter - Schott Music Corporation Sf:14
Discovering Orff – Jane Frazee with Kent Kreuter A.g.e 55
Discovering Orff – Jane Frazee with Kent Kreuter A.g.e 20
Discovering Orff – Jane Frazee with Kent Kreuter A.g.e 20